Статтю присвячено розгляду питання трансформації традиції в сучасній архітектурі Японії на прикладі робіт Кендзо Танге, як можливої спроби гармонізації сучасного міського простору, характерною рисою котрого, особливо у постсоціалістичних країнах, є типовість і відсутність характерних національних ознак, що за результатами досліджень сучасних науковців має негативний вплив на психіку людини. Метою роботи було виявлення творчого підходу К. Танге до використання традиції в умовах сучасності. В роботі використовувалися українські, японські, англійські, американські, та інші джерела з історії традиційної і сучасної архітектури Японії, включаючи теоретичні напрацювання самого К. Танге та декілька джерел присвячених роботам архітектора. Для дослідження також було зібрано значну кількість фотоматеріалу. В статті було викладено опис окремих типів традиційної релігійної архітектури Японії. В якості прототипів розглядалися архітектура Синто та буддизму. Відповідно до цього було проаналізовано наступні об’єкти К. Танге: меморіальний центр миру в Хірошімі, у порівнянні з храмовим комплексом Ісе; будинок муніципалітету в Курашікі у порівнянні з головним павільйоном буддійського храмового комплексу; будівля префектури Кагава в Такамацу у порівнянні з буддійською дерев’яною пагодою. В результаті, було виявлено, що трансформація традиції в творах К. Танге може відбуватися на чотирьох рівнях: організація генплану, формування внутрішнього простору будівлі, формування її загальної конструкції та на рівні семантики. Для кожного прикладу трансформації було наведено відповідні відсилки до окремих виявлених в ході роботи рис японської архітектури або традиційного японського світосприйняття. Також, було представлено алгоритм впровадження традиційних рис у сучасну архітектуру, що в умовах необхідності відбудови зруйнованих станом на 2023 рік українських міст, могло б стати допомогою у можливості відродження їх з уникненням архітектурних недоліків минулого
архітектурна традиція; архітектура Синто; архітектура буддизму; Меморіальний центр миру в Хірошімі; муніципалітет в Курашікі; Адміністрація префектури Кагава в Такамацу
Отримано 17.08.2023, Доопрацьовано 26.10.2023, Прийнято 15.12.2023
Взято з Том 9, № 2, 2023
https://doi.org/10.56318/as/2.2023.96
Сторінки 96-108
[1] Bettinotti, M. (1997). Kenzo Tange 1946-1996. Fareham: Art Books Intl Ltd.
[2] Isozaki, A. (2006). Japan-ness in architecture. Cambridge: MIT Press.
[3] Kawaguchi, K., & Hasegawa, K. (2021). Tange Kenzo 1938-1970: From pre-war period to Olimpyc Games and World Expo. Tokyo: Tokyo Inshokan Printing Co., Ltd. Retrieved from https://www.inshokan.co.jp/tangekenzou.
[4] Kultermann, U. (1970). Kenzo Tange 1946-69: Architecture and urban design. London: Pall Mall Press.
[5] Kurokawa, K. (1977). Metabolism in architecture. London: Studio Vista. Retrieved from https://monoskop.org/images/9/94/Kurokawa_Kisho_Metabolism_in_Architecture_1977.pdf.
[6] Liang, S., & Fairbank, W. (Ed.). (1984). Pictorial history of Chinese architecture. Cambridge, Mass.: MIT Press.
[7] Micale, M.G. (2018). The use and abuse of ancient near eastern art and architecture in modern and contemporary culture: Between memory and fake tradition. In F. Pedde, & N. Shelley (Eds.), Assyromania and more: In memory of Samuel M. Paley. Münster: Zaphon. Retrieved from https://www.academia.edu/40858104/2018_MG_Micale_The_Use_and_Abuse_of_Ancient_Near_Eastern_Art_and_Architecture_in_Modern_and_Contemporary_Culture_Between_Memory_and_Fake_Tradition.
[8] Mizuno, S. (1974). Asuka Buddhist art: Horyu-ji. New-York: Weatherhill, Tokyo: Heibonsha.
[9] Nute, H.K. (1993). Frank Lloyd Wright and Japan: The role of traditional Japanese art and architecture in the work of Frank Lloyd. New York: Van Nostrand Reinhold.
[10] Pernice, R. (2006). The transformation of tokyo during the 1950s and early 1960s. Projects between city planning and urban utopia. Journal of Asian Architecture and Building Engineering, 5(2), 253-260. doi: 10.3130/jaabe.5.253.
[11] Pernice, R. (2007). Urban sprawl in postwar Japan and the vision of the city based on the urban theories of the metabolists′ projects. Journal of Asian Architecture and Building Engineering, 6(2), 237-244. doi: 10.3130/jaabe.6.237.
[12] Pieczara, M. (2019). Modern interpretations of traditional architectural detail. In Defining the architectural space - tradition and modernity in architecture (Vol. 6; pp. 27-39). Wroclaw: Oficyna Wydawnicza ATUT. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/337874638_Modern_Interpretations_of_Traditional_Architectural_Detail.
[13] Ricci, N. (2018). The psychological impact of architectural design. (Senior thesis, Claremont McKenna College, Claremont, USA). Retrieved from https://scholarship.claremont.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=2850&context=cmc_theses.
[14] Shevtsova, G. & Linda, S. (2020). Historic “Modus Operandi” in the revitalization of ancient towns: Japanese and Polish experience. In 2nd international conference on architecture: Heritage, traditions and innovations (AHTI 2020) (pp. 402-406). Amsterdam: Atlantis Press. doi: 10.2991/assehr.k.200923.069.
[15] Shevtsova, G. (2011). The history of Japanese architecture and art. Kyiv: Grani-T.
[16] Shevtsova, G., Gorbyk, O., & Kubko, A. (2020). Modern specific of Japanese urbanism as a result of the country’s cultural mentality distinctiveness. IOP Conference Series: Materials Science and Engineering, 907, 012001. doi: 10.1088/1757-899X/907/1/012001.
[17] Tange, K. (1956). Creation of modern architecture and Japanese architectural tradition. Shinkenchiku, 6, 40-47.
[18] Tange, K. (1960). Building and project (Hitotsu no sakuhin to hitotsu no teian). Shinkenchiku, 10, 77-96. Retrieved from https://backnumber.japan-architect.co.jp/japanese/2maga/sk/skb_frame.html.
[19] Tange, K., & Gropius, W. (1960). Tradition and creation in Japanese architecture. New Haven: Yale University Press, Tokyo: Zokeisha Publication Ltd.
[20] Tange, K., Kawazoe, N., & Watanabe, Y. (1962). Ise - origin of Japanese architecture. Tokyo, Osaka, Kokura, Nagoya: Asahi.
[21] Watanabe, Y. (1964). Shinto art: Ise and Izumo shrines. New-York: Weatherhill, Tokyo: Heibonsha.